Drakunkulus zwyczajny, smocza lilia
Dracunculus vulgaris Schott
Inne nazwy: Smocza lilia
| Czy wiesz, że… nazwa rośliny, Dracunculus vulgaris, czyli drakunkulus zwyczajny, wywodzi się od słowa „draconis", czyli smok, wąż. Nazwę tej majestatycznej, niezwykłej roślinie nadali Rzymianie, którzy czuli wobec niej trwogę i przypisywali jej magiczną moc. |
Smocza lilia jest gatunkiem należącym do rodziny obrazkowatych. Pochodzi z Bałkanów, Wysp Egejskich i południowo-zachodniej Turcji. Sprowadzony i rozpowszechniony w USA w stanach Oregon, Kalifornia, Tennessee i na wyspie Portoryko, a także we Włoszech, zachodniej Europie i północnej Afryce.
Roślina osiąga nawet do 200 cm wysokości, jednak w naszym klimacie dorasta średnio do 80 cm. Rośnie samotnie lub w rozłożystych kępach. Lilię wysadza się do gleby z bulw. Jest odporna na choroby i szkodniki, jednak źle znosi mróz i wymaga solidnego okrycia lub przeniesienia do szklarni. Roślina może tolerować cień, ale preferuje pełne słońce i sporadyczne podlewanie. Gleba próchnicza, dobrze przepuszczalna. Gatunek charakteryzuje się dużym, purpurowym liściem z kolcem.
Cechą szczególną rośliny jest jej zapach. Intensywny, wyjątkowo nieprzyjemny, przypomina woń rozkładającego się mięsa. Drakunkulus przyciąga w tej sposób muchy, które zapylają roślinę. Nieprzyjemna dla ludzi woń odstrasza gryzonie, więc może okazać się wartościową ozdobą zabudowań gospodarskich.
Zastosowanie:
⇒ Roślina toksyczna w zastosowaniu wewnętrznym, zewnętrznie o działaniu drażniącym na skórę. Uprawiana, jako gatunek ozdobny ze względu na atrakcyjne liście oraz kwiatostan.
